نشود فاش كسي آنچه ميان من و توست
تا اشارات نظر ، نامه رسان من و توست
گرچه در خلوتِ راز دل ما كس نرسيد
همه جا زمزمه عشق نهان من و توست
روزگاري شد و كس مرد ره عشق نديد
حاليا! چشم جهاني نگران من و توست
نقش ما گو ننگارند به ديباچه عدل
هركجا نامه عشق است نشان من و توست
اين همه قصه فردوس و تمناي بهشت
وه از اين آتش روشن كه به جان من و توست
گوش كن با لب خاموش سخن مي گويم
پاسخم گو به نگاهي كه زبان من و توست